Haagenti Lacun' Dei

Imię:

  Naznaczony zostałem pod gwiazdą Haagenti Lacun’ Dei. Jednak jako, że inni mają trudności z zapamiętaniem go, został on skrócony do Hage.

Płeć:

 Nie widać? Samiec, jakich mało! Płeć mniej piękna, jednak nadal szlachetna!

Wiek:

Nie liczę, jednak jeśli musiałbym określać to coś około trzech.

 Charakter:

Pytasz się jaki jestem… No cóż mogę powiedzieć? To, że jestem leniem, który uwielbia przesiadywać wysoko w konarach drzew i wyczekuje jak coś mu wlezie do paszczy? To, że lubię nękać małe stworzonka, który komicznie piszczą jak się je ciągnie za ogon? A, może to, że jestem optymistą, który lubi hasać po łąkach i posiada uśmiech godny rasowego pedofila? Dodam do tego, że jestem typem osoby, która najpierw bije, później zadaje pytania.

 Ej! Nie patrz na mnie tak krzywo!

 Na usprawiedliwienie swojego karygodnego zachowania powiem, że to tylko wina Fortuny i jej fufela Losu. To przez nich zawsze popadam w jakieś bagno, a później  musze się głowić jak z tego wybrnąć! Oni nie głaszczą po główce, oni to od razu dają z glana w dupe!

Historia:

 Serce rwie się za domem, jednak ciało zostaje zmuszone pozostać tu.

  Pamiętam to. Pamiętam jak wzburzyło się morze, jak niebo w jednej chwili poczerniało, a słońce zniknęło za czarnymi chmurami. Wyspa tonęła w mrocznych, niebezpiecznych głębinach. Dym i popiół długo unosiły się nad wzburzoną taflą, aż powietrze przesiąkło zapachem krwi i pustki. Pusty agonalny śmiech, roznosił się po okolicy . Otwarcie drwił z mas, szydził z głupców i z tych, którzy wierzyli, że uda im się uratować.

 Nie pamiętam jednak jak udało mi się uciec, czy ktoś uratował się i kim byłem.

 Trauma, sam fakt znalezienia się w takiej sytuacji czy jakieś straszne przeżycie sprawiło, że wyparłem swoją osobowość. Straciłem prawie całą swoja pamięć, a jedynie co pozostało to strzępki wspomnień z tamtej tragedii.

 Przestraszony nękany przez okropny tępy ból poczucia pustki, błąkałem się po świecie, aż do czasu gdy nie spotkałem pewnej osoby. Starowinki o temperamencie, którego pozazdrościł nie jeden młodzieniec, wszędzie ze swoją flaszką i głową nabytą doświadczeniem.  

 Gdy tylko mnie zobaczyła, powiedziała. „- Ty masz to coś!”.

 Przygarnęła mnie, nauczyła mnie jak posługiwać się moją mocą. Pokazała tajniki zielarstwa i alchemii. Zaopiekowała się mną i nadała mi imię( no nie powiem, miała kobita wyobraźnie).

 Teraz gdy jej linia życia przecięła się, odszedłem z pustego domu i wyruszyłem w świat w nadziei, że odzyskam to co straciłem.

Magia:

Powiedzmy, że jestem terapeutą. No tak! Nie żartuje! Przez magię dusz, którą posiadam zyskałem dar słuchania zmarłych. Potrafię usłyszeć głosy martwych, przez co robię dla nich za pośrednika między żywymi a martwymi. Dość fajna umiejętność, jednak w niektórych wypadkach jest strasznie irytująca. Wyobraź sobie, że próbujesz posilić się łanią, którą dopiero co upolowałeś, a tu obok ciebie stoi przezroczysta, białą masa, która ci trajkocze dlaczego ją zabiłeś, że ona ma piątkę dzieci na utrzymaniu, że podatki za wysokie, że mąż to pijak i fajtłapa itp. Spróbuj się tu delektować!

 Poza tym magia dusz coś mi tam jeszcze daje, ale jako, że do ciekawskich nie należę nigdy nie zastanawiałem się co.

Ciekawostki:

•  Nie cierpię wody. No po prostu nie cierpię. Nad jakimkolwiek zbiornikiem wodnych mnie nie spotkasz( no chyba, ze już z pragnienia nie wyrabiam).
•   Widzieliście mój zaczepisty ogon? Kudłaty, puszysty i taki milusi…. Chcecie dotknąć?  Chyba was..! Prędzej  łeb ukręcę niż pozwolę dotykać mojego skarbeńka <3
•  Mój ogon ma fajną opcję. Potrafi zmieniać barwę. Raz jest zielony, a za chwile błyszczy się na złoto, chodź oryginalną barwę ma szkarłatną. Nie wiem dlaczego tak się dzieje i co to wywołuje, ale fajnie tak czasami pozmieniać futro.
•  Lubuje się w zielarstwie. Lubię tak zapierdalać po lasach i łąkach i szukać składników w różnych, czasem dziwnych miejscach.
•  Kolekcjonuje czaszki zwierząt :D 

Yo! No ten Dzień Dobry! Miło poznać! :D